Η πρώτη μου συνάντηση με τον Παύλο έγινε το 1981 στο σπίτι του θείου του –Ανέστη Τσακαλίδη, διακεκριμένου τραγουδιστή της όπερας και πολύ στενού μου φίλου.Στη μουσική του Παύλου, που άκουσα τότε και είχε κλίση προς την τζαζ μουσική, υπήρχαν τεχνικές ατέλειες και ήταν κάπως διαφορετική από τις μουσικές μου προτιμήσεις. Αλλά ήταν ήδη εμφανείς οι κόκκοι της έμπνευσής του και η επιδίωξη των μεγάλων μουσικών στόχων.

Βλέποντας τη μεγάλη του αγάπη για τη μουσική, την επιμονή και το ταλέντο, εγώ αποφάσισα, όσο ήταν δυνατόν, να βοηθήσω στην περαιτέρω εξέλιξή του. K ατά τη διάρκεια των επόμενων 20 ετών από αυτή τη συνάντηση, ακολούθησαν πάρα πολλές άλλες και κάθε φορά, ακούγοντας τις συμβουλές μου, ο Παύλος βελτίωνε τις συνθετικές και εκτελεστικές του ικανότητες συνεχώς, διευρύνοντας τις γνώσεις του όπως στην κλασική, στην τζαζ έτσι και στην παραδοσιακή μουσική.

Ακούγοντας τις τελευταίες του συνθέσεις με χαρά διαπιστώνω ότι αναπτύχθηκε σε ένα επιδέξιο μάστορα, που πρωτότυπα συνδυάζει τις κλασσικές μορφές με τους τζαζ αυτοσχεδιασμούς. Όμως το πιο πολύτιμο στην μουσική του είναι ότι πνευματικά είναι λαϊκή' γιατί είναι στενά συνδεδεμένη με την ελληνική παράδοση.

Eίμαι πολύ ευχαριστημένος από την μακροχρόνια φιλία μας, που βασίζεται στη μουσική. Αναμφισβήτητα ο Παύλος είναι πολύ προικισμένος μουσικός και εγώ, ως δάσκαλος και φίλος του, από τα βάθη της καρδιάς μου εύχομαι σε υπέρτατο βαθμό να εκμεταλλευτεί το ταλέντο του για να συμβάλλει στην εξύψωση της μουσικής της Ελλάδας μας.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
υπήρξε μαέστρος, μουσικοσυνθέτης, διευθυντής του Μπολσόι